ŞƏHRİYAR

 

XAN NƏNƏ !

Xan nənə! hayanda qaldın

Belə başıva dolanım

Necə mən səni itirdim?

Da sənin tayın tapılmaz

Sən ölən gün əmmə gəldi,

Məni getdi ayrı kəndə

Mən uşaq nə anlıyaydım?

Başımı gatıp uşaqlar

Neçə gün mən orda galdım.

Gayıdıp gələndə baxdım

Yerivi yığışdırıplar

Nə özün və nə yerin var.

"Hanı Xan nənəm?"-Soruşdum.

HƏBİB SAHİR

MƏNDƏN SALAM DEYİN GÖZƏL TƏBRİZƏ

Şəfəqlərdə uçan axşam quşları
Məndən salam deyin gözəl Təbriz'ə
Qatar ilə gedən vətənə sarı
Arxadaşlar, bir baş vurun da bizə

Açın mənim taxta sınıq qapımı
Görün əziz anam yoldan gəldi mi
Uşaqlarım görün unutmuş qəmi
Yoxsa ölüm aclıq verib diz dizə

HƏBİB SAHİR

YURD MAHNISI

Bir yerdə savaş qopsa da,
Bir yerdə barışdı.
Bax ASTARADA güllü bahar,
XOYDA da qışdı.
Əlvandı sarı dağlarımız
Sanki naxışdı.

Başdan-başa AZƏRBAYCAN
Baği-canandı.
Mavi XƏZƏRİN pərdəsi
Min rəng çalandı.
El ordusudur, qalası
Qarlı SAVALANDI.

Yurdumda axar çaylar,
Üzüm bağları vardır.

SƏMƏD VURĞUN

ŞAİR, NƏ TEZ QOCALDIN SƏN!

Nemətsə də gözəl şer,

Şair olan qəm də yeyir.

Ömrü keçir bu adətlə,

Uğurlu bir səadətlə.

Görən məni nədir deyir:

Saçlarına düşən bu dən?

Şair, nə tez qocaldın sən!

Dünən mənə öz əlində

Gül gətirən bir gəlin də

Gözlərində min bir sual

Heykəl kimi dayandı lal…

O bəxtəvər gözəlin də

Mən oxudum gözlərindən:

Şair, nə tez qocaldın sən!

BƏXTİYAR VƏHABZADƏ

ANA DİLİ

Dil açanda ilk dəfə «ana» söyləyirik biz,
«Ana dili» adlanır bizim ilk dərsliyimiz.
İlk mahnımız laylanı anamız öz südüylə
İçirir ruhumuza bu dildə gilə-gilə.

Bu dil bizim ruhumuz, eşqimiz, canımızdır,
Bu dil bir-birimizlə əhdi-peymanımızdır.
Bu dil tanıtmış bizə bu dünyada hər şeyi,
Bu dil əcdadımızın bizə miras verdiyi

Qiymətli xəzinədir…onu gözlərimiz tək
Qoruyub, nəsillərə biz də hədiyyə verək.

SƏMƏD VURĞUN

(“Muğan” poemasından)

De, yolun düşdümü Muğan düzünə?
Piyada gəzdinmi çölləri sən də’?
Söz qoşub ceyranın qara gözünə,
Dincini aldınmı bir göy çəməndə?

Yerdən ayağını quş kimi üzüb,
Yay kimi dartınıb, ox kimi süzüb,
Yenə öz sürünü nizamla düzüb,
Baş alıb gedirsən hayana, ceyran?

HƏBİB SAHİR

ARZI....

İstərəm qəmli və tufanlı gecə yolçulara
Bir fanus tək ya da qutb ulduzu tək rəhbər olam.

İstərəm yay günü çöllərdə axar bir su olub
Dum-duru gözyaşı tək yolda çuxur içrə dolam.

İstəməm nəqş-u nigarım qala şe'rim oxuna
İstərəm bir sızı həsrət tək ürəklərdə qalam.

Unudursa məni el, çəkməsə tarix adımı
İstərəm ay təki yurd üstə gecə şövq salam.

NƏSİMİ

Düşdü yеnə dəli könül gözlərinin хəyalinə,

Kim nə bilir bu könlümün fikri nədir, хəyali nə?

Al ilə ala gözlərin aldadı aldı könlümü,

Alını gör nə al еdər, kimsə irişməz alinə.

Huşəng Cəfəri

YAR GEDƏNDƏ

Baxdım dalısıca yar gedəndə,
Bir yolda dedim baxar gedəndə,
Baxdı qapıdan geçəndə güldü,
Bilmirdi ürək umar gedəndə.

Huşəng Cəfəri

SAVALAN

Uçur ilhamım o quşlar kimi ki Yaz vədəsində

Qovzanır maavi göyə ta uca baş bir dağa qonsun

Körpə qartal kimidir

Gah cəkilir gözdən itincək

Əylənir gah savalan eşqinə, ağdan- ağa qonsun

Hər uca dağ ki görürsən başı qarda ağarandır

Ora bil ki savalandır.

Amma yox !

Hər uca dağ səsimi alsada tez qeytərəcəkdi

Səsi qeytərmək həman, yel biləcəkdi

Axı yel yolçudu getgin o ki söz saxlıya bilməz

Yel sözü qapdı qaçırdar onu kim haqlıya bilməz

Yel gedərgindi pıçıldar sözü kollar qulağında

Sözü qurban eliyər qırnada qanqal ayağinda

Çevirər söz çanağında

Calayar dağlara hər bir sözü min söz törədəndi

Bilmirəm sirrı nədəndi

Yel gedərgindi yeli saxlamaq olmaz

Yelə bel bel bağlamağ olmaz.